Oktober Oktober
In oktober stonden appels centraal!


Want in oktober is de oogsttijd in volle gang.
 
Wouter en ik hebben met de kinderen appels geplukt in Zoelen.
Je hebt bij het Zoelense bos een grote appelgaard,
waar niemand de appels oogst, dus je kunt daar gewoon gratis appels plukken.
Geen idee wat voor soort het is, maar het zijn heerlijke appels!
Daarvoor hebben we appels geplukt in Buren en peren in Tiel.
Kortom ik ben helemaal geïnspireerd door de oogsttijd.
En dat sluit naadloos aan op ons nieuwe jaarthema ‘voedsel’.
Dus zo kwam ik op de tekst die vandaag centraal staat.
De tekst van het eerste oogstfeest.
 
Het eerste oogstoffer dat we tegenkomen in de bijbel,
is het verhaal over Kain en Abel.
 
Een verhaal dat vragen oproept.
Want waarom accepteert God het offer van Abel wel en dat van Kain niet?
 
Het klassieke antwoord is dat Kain vóór zijn misdaad al de boosdoener was.
Een andere bekende uitleg is dat Kain niet offerde met zijn hele hart.
Hiervoor zijn er wel een paar aanwijzingen in de tekst:
Er staat dat Abel van zijn eerstgeborenen het mooiste wat hij had, offerde.
Dat spreekt wel van ruimhartigheid en overgave.
En dat staat er niet over Kain.
 
Er kan gek genoeg ook een bemoediging schuilen in het niet beantwoorden van deze vraag.
Abel doet zijn werk en hij wordt gezegend.
Kain doet zijn werk en hij wordt niet gezegend, misschien mislukt zijn oogst.
 
Wij weten vaak ook niet, waarom de een wordt gezegend en de ander niet.
Waarom de een veel ellende meemaakt, en een ander niet.
Waarom bij de een alles lijkt te mislukken en bij een ander alles voor de wind lijkt te gaan.
 
Kain wordt er wel boos om en als we eerlijk zijn, is dat heel goed te begrijpen.
Als het bij ons tegenzit, dan kan er ook bij ons in gedachte komen:
Waarom lukt het hun wel?
 
Maar als we het verhaal goed lezen,
Dan is er eigenlijk nog niets aan de hand - als we in het leven totaal lijken mislukken.
Daarin schuilt een bemoediging.
 
Ook al komen we tekort, mislukken we, falen we.
Er is niets aan de hand.
Het wordt je niet aangerekend.
God zegt tegen Kain:
Handel je goed, dan kun je iedereen recht in de ogen kijken!
We hoeven er ons niet om te schamen.
 
Maar Kain houdt vast aan zijn woede en hij vermoord zijn broer.
Op de zonde tegen God, van Adam en Eva,
Volgt snel de zonde tegen de mensheid.
De mens is zelfs in staat om zijn eigen broer te vermoorden.
En net als Adam en Eva,
Wordt ook Kain verdreven, van de plek waar hij Abel heeft vermoord.
Weg van Gods aanwezigheid.
 
Een zware misdaad, vraagt om een zware straf.  Er staat:
“Ook al bewerk je het land, het zal je niets meer opbrengen.
Dolend en dwalend zul je over de aarde gaan.”
Die straf is Kain te zwaar.
Hij is bang dat als hij dolend en dwalend door het leven moet gaan,
Mensen hem zullen ombrengen.
Daarom geeft God Kain een teken,
Zodat hij niet vermoord zal worden.
Geen bloedwraak. Zelfs voor Kain is er genade.
 
Kain vestigt zich in Nod, ook te vertalen met ‘land van ellende’.
Het ligt ten oosten van Eden, dat betekent, ver van God.
De schrijver wil heel duidelijk maken, dat moorden je ver van God doet afdwalen.
 
Het verhaal over het eerste oogstfeest,
Is een waarschuwing om niet te moorden.
Is een bemoediging dat niet gezegend worden, falen of mislukken,
Ons niet aangerekend wordt.
We horen er nog steeds bij en mogen iedereen recht in de ogen kijken.
Zonder schaamte.
Ten slotte is het een aanmoediging
Om niet vast te houden aan boosheid of frustratie,
Maar om ruimhartig te leven,
Om te delen en te geven om niet,
Zoals Christus ons heeft voorgedaan.
 
Een gedicht van Greet Brokerhof sluit hier mooi bij aan:
 
Deel je eten en het zal beter smaken.
Deel je blijdschap en ze zal groter worden.
Deel je zorgen en ze zullen minder zwaar zijn.
Deel je enthousiasme en je zult elkaar aansteken.
Deel je kennis en ze zal aangevuld worden.
Deel je liefde en je zult liefde krijgen.
Deel je leven en je zult mens worden.
 
terug