November November

In November stonden de vruchten in de aarde centraal, (het laatste deel van de oogst) in het bijzonder de knolraap en de pompoen.



Het heeft alles te maken met de tijd van het jaar:
De bieten en de knollen maken deel uit van het laatste deel van de oogst.
Het zijn de vruchten die in of aan de aarde groeien,
Die je uit de aarde moet trekken of graven om erbij te kunnen.
Ze spelen een rol bij het sint maartensfeest.
We kennen natuurlijk de lampionnen gemaakt van pompoenen,
Maar voor het Sint Maartensfeest worden er ook lampionnen gemaakt
van de vruchten die in de aarde groeien:
De koolraap, de voederbiet of de selderijknol.
 
Het feest van Sint Maarten is ontstaan uit het verhaal van Martinus.
Martinus die als officier tijdens een koude nacht wordt aangeklampt door een zwerver.
De zwerver vraagt om een aalmoes omwille van de liefde van Christus.
Martinus was nog geen christen maar was wel van plan om het te worden.
Daarom wilde hij niets weigeren wat in de naam van Christus gevraagd werd.
Maar geld had hij niet en Romeinse officieren mochten geen stuk van hun uitrusting weggeven. Dus deelde Martinus zijn mantel met zijn zwaard in tweeën.
De ene helft schonk hij aan de bedelaar de andere hield hij zelf.
Zo gaf hij gehoor aan het gebod van Christus om je naaste lief te hebben als jezelf
zonder het gebod van de keizer te overtreden.
Die nacht droomde Martinus dat Christus de halve mantel aan zijn engelen liet zien en sprak:
“Martinus, die nog niet eens gedoopt is, heeft mij met zijn mantel omhuld.”
Als bisschop van Tours stichtte hij later kleine geloofsgemeenschappen waarin mensen alle bezit deelden en gelijkwaardig waren.
In de Middeleeuwen mochten de armen tijdens het Sint Maartensfeest bij de rijken gaan bedelen –
Die dan gul moesten geven.
Zo konden de armen voedsel en hout verzamelen voor de winter.
En tot de oorlog hadden boeren in sommige delen van Brabant de gewoonte om vanaf 11 november ‘de lantaarn uit te hangen’.
Dakloze en zwervers wisten dat ze bij boerderijen waar een lantaarn aan de dakrand hing
een bord warm eten konden krijgen.
Zo bleef Sint-Maarten tot de twintigste eeuw de beschermheilige van de zwakkeren in de samenleving.
 
Het Sint-Maartensfeest herinnert ons er nog steeds aan om aandacht te hebben voor de zwakkeren in de samenleving juist wanneer het koud, donker en moeilijker wordt. 
 

terug